Standardy akredytacji kierunku informatyka i ekonometria

 Dla każdego kierunku standardy akredytacyjne muszą odzwierciedlać jego specyfikę; standardy poniższe mogą jedynie stanowić materiał pomocniczy.

Grupa ekspertów - profesorowie:

Standardy akredytacyjne były opracowywane z uwzględnieniem minimum programowego oraz sylwetki absolwenta zawartymi w odpowiednich uchwałach Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.
Odsyłacze do uchwał RGSW należy obecnie rozumieć jako odsyłacze do wymagań programowych i sylwetki absolwenta określonych w standardach nauczania zawartych w stosownych załącznikach do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002 roku w sprawie określenia standardów nauczania dla poszczególnych kierunków studiów oraz poziomu kształcenia (Dz. U. nr 116 poz.1004).

Standardy dla kierunków: ekonomia, finanse i bankowość, informatyka i ekonometria oraz zarządzanie i marketing różnią się wyłącznie określeniem sylwetki absolwenta.

CZĘŚĆ I

OGÓLNE ZASADY AKREDYTACJI KIERUNKU

A. Ocenie akredytacyjnej podlega jakość studiów ekonomicznych i zarządzania w szkołach wyższych, które przystąpią do procesu akredytacyjnego. Akredytacja wymaga: - spełnienia szczegółowych standardów, warunkujących uzyskanie akredytacji,
- jakościowej analizy procedur zapewniających systematyczne podnoszenie jakości studiów. B. Studia na danym kierunku, a w szczególności stawiane przed nimi cele nauczania, program i jego realizacja mogą być znacznie zróżnicowane. Proces akredytacji nie powinien prowadzić do ich ujednolicenia.
C. Ocenie podlegają studia magisterskie, jednolite i dwustopniowe. W tym drugim przypadku proces akredytacji powinien objąć łącznie obydwa stopnie tj. studia licencjackie (dyplomowe) i uzupełniające magisterskie. Akredytacji udziela się dla kierunku studiów wszystkich trybów.
D. Ocenie akredytacyjnej powinny podlegać: - Charakterystyka edukacyjna i naukowo-badawcza jednostki prowadzącej studia
- Kadra nauczająca
- Cele ogólne i edukacyjne jednostki prowadzącej studia
- Program studiów
- Realizacja programu i organizacja studiów
- Baza dydaktyczna
- Studenci
- System kontroli i poprawy jakości kształcenia
- Współpraca z otoczeniem E. Integralną częścią procesu akredytacji jest samoocena przedkładana przez jednostkę prowadzącą studia na danym kierunku. CZĘŚĆ II

SZCZEGÓŁOWE STANDARDY AKREDYTACJI KIERUNKU

I. Charakterystyka edukacyjna i naukowo-badawcza jednostki prowadzącej studia

1. O akredytację można wystąpić nie wcześniej niż w pierwszym roku akademickim następującym po roku, w którym nastąpiło uzyskanie pierwszych dyplomów magistra na kierunku.
2. Akredytacji udziela się tym jednostkom, w których odpowiedzialność za ustalenie i realizację programu studiów spoczywa na organie kolegialnym (senacie lub radzie wydziału), posiadającym w swoim składzie przedstawicieli studentów.
3. Jednostka prowadząca studia na danym kierunku podlega ocenie w zakresie: 3.1 edukacji - charakterystyka aktualnie prowadzonych studiów w zakresie nauk ekonomicznych lub pokrewnych (licencjackich, magisterskich, podyplomowych, doktoranckich - m.in. czas istnienia, liczba studentów, absolwentów, program, szczególne osiągnięcia) oraz innych form kształcenia;
3.2 prac naukowo-badawczych: a) ranga jednostki w badaniach naukowych m.in. uwidoczniona w publikacjach, punktacji i kategorii KBN, realizowanych grantach badawczych, badaniach statutowych, własnych i zleconych, organizowaniu i udziale w konferencjach krajowych i międzynarodowych, kooperacji z innymi jednostkami badawczymi, w tym zagranicznymi,
b) związek tematów badań i publikacji z kształceniem na kierunku, który jest objęty procesem akredytacyjnym. 3.3 Warunkiem udzielenia akredytacji jest posiadanie przez jednostkę prowadzącą kierunek (lub jednostkę nadrzędną) prawa do nadawania stopnia naukowego doktora lub III kategorii KBN. II. Kadra nauczająca 4. Prowadzenie kierunku studiów wymaga zatrudnienia w pierwszym miejscu pracy (w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 20 czerwca 2001) 8 samodzielnych pracowników nauki.
5. Prowadzenie specjalności w ramach kierunku studiów wymaga zatrudnienia w pierwszym miejscu pracy (w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 20 czerwca 2001) co najmniej jednego nauczyciela z tytułem lub stopniem doktora habilitowanego, legitymującego się dorobkiem z danej specjalności.
6. Ocena poziomu kadry powinna opierać się na rezultatach ocen okresowych, liczbie nominacji profesorskich, liczbie habilitacji, doktoratów (w ostatnich 4 latach), uwzględniać realizowane w jednostce badania. III. Cele ogólne i edukacyjne jednostki prowadzącej studia 7. Jednostka prowadząca studia na kierunku posiada sprecyzowane cele kształcenia, w tym: a) misję jednostki i całej uczelni,
b) sylwetkę absolwenta kierunku, wraz z jej okresową analizą i rewizją,
c) wymagania stawiane pracom magisterskim oraz w przypadku studiów dwustopniowych również pracom dyplomowym. IV. Program studiów 8. Program studiów zawiera: a) minimum programowe RGSW dla studiów magisterskich dla kierunku,
b) programy poszczególnych przedmiotów i harmonogram zajęć, z określeniem wymagań zaliczenia przedmiotu. 9. W programie studiów udział: a) przedmiotów fakultatywnych (z wyłączeniem seminariów magisterskich) wynosi co najmniej 20%
b) zajęć aktywizujących (z wyłączeniem lektoratów języków obcych i w-f) wynosi co najmniej 20% 10. Program studiów i programy poszczególnych przedmiotów powinny zostać ocenione pod względem: a) stopnia aktualności wykładanej wiedzy
b) wykorzystania nowoczesnych metod nauczania, aktualnych podręczników i innych materiałów dydaktycznych 11. Przewidziane programem zajęcia powinny zapewnić warunki do samodzielności i odpowiedzialności za realizowany program (poza minimum programowe: a) dla kierunku opracowano i wdrożono system punktów kredytowych ECTS,
b) w programie przewidziano formy samodzielnej pracy studentów (referaty, eseje, samodzielne prace analityczne, w tym statystyczne i ekonometryczne). V. Realizacja programu i organizacja studiów 12. Liczba studentów wszystkich lat i trybów studiów na kierunku nie powinna przekraczać: a) 180 osób przypadających na jednego nauczyciela z tytułem profesora lub stopniem doktora habilitowanego zatrudnionego w pełnym wymiarze godzin w jednostce prowadzącej kierunek studiów
b) 50 osób przypadających na jednego nauczyciela akademickiego zatrudnionego w pełnym wymiarze godzin w jednostce prowadzącej kierunek studiów lub doktoranta prowadzącego zajęcia dydaktyczne 13. Właściwa realizacja programu studiów powinna być oceniana z punktu widzenia: a) zgodności zajęć ze specjalizacją naukową prowadzących je nauczycieli akademickich, dokumentowaną ich dorobkiem naukowym i badawczym,
b) udziału samodzielnych pracowników w realizacji programu zajęć, a w szczególności wykładów, w tym spełnienia wymogu, by każdy samodzielny pracownik naukowy realizował co najmniej jeden wykład,
c) stopnia obciążenia pracowników naukowo-dydaktycznych zajęciami dydaktycznymi,
d) spełnienia wymogu prowadzenia co najmniej 60 proc. seminariów magisterskich przez nauczycieli z tytułem lub stopniem naukowym doktora habilitowanego,
e) stosowania procedury dopuszczającej prowadzenie seminariów magisterskich przez nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora,
f) nie przekraczania udziału 10% zajęć prowadzonych przez wybitnych praktyków niezatrudnionych w jednostce prowadzącej kierunek studiów,
g) zapewnienie kontaktu studentów i nauczycieli akademickich podczas regularnych dyżurów w wymiarze co najmniej 2 godzin tygodniowo. 14. Liczebność grupy nie powinna przekroczyć: a) seminaryjnej 12 osób,
b) ćwiczeniowej 30 osób,
c) lektoratowej 20 osób. 15. Studenci powinni mieć zapewnione: a) dostęp do aktualnej informacji dotyczącej programu studiów, listy wykładanych przedmiotów, listy prowadzących zajęcia, programu przedmiotów, formy prowadzenia zajęć, kryteriów i formy zaliczenia przedmiotów,
b) sprawną obsługę administracyjną. 16. Integralną częścią kształcenia powinna być wymiana z zagranicą pracowników naukowych i studentów. Ocenie powinny podlegać: a) liczba pracowników naukowych wyjeżdżających na uczelnie zagraniczne,
b) liczba wykładowców z zagranicy,
c) liczba studentów wyjeżdżających w ramach programów europejskich (SOCRATES, TEMPRA, DAAD itp.),
d) warunki, umożliwiające udział studentów z zagranicy w realizacji programu studiów. VI. Baza dydaktyczna 17. Ocenie podlega infrastruktura dydaktyczna, na którą składają się: a) pomieszczenia dydaktyczne,
b) wyposażenie komputerowe, oprogramowanie, dostęp studentów do komputerów, dostęp studentów do Internetu,
c) dostęp do zbiorów bibliotecznych i baz danych właściwych dla kierunku,
d) zaplecze socjalne jednostki prowadzącej studia, całej uczelni i otoczenia. VII. Studenci 18. Kryteriami oceny aktywności studenckiej powinny być przede wszystkim: a) udział studentów w badaniach naukowych,
b) studencki ruch kół naukowych,
c) konferencje naukowe studentów. VIII. System kontroli i poprawy jakości kształcenia 19. Dla kierunku musi być opracowany wewnętrzny system stymulowania i oceny jakości kształcenia, zawierający: a) badania opinii studentów na temat jakości wszystkich prowadzonych zajęć dydaktycznych,
b) hospitacji zajęć dydaktycznych. IX. Współpraca z otoczeniem 20. W ocenie współpracy z otoczeniem bierze się pod uwagę: a) działania na rzecz regionu, uczestnictwo w praktyce gospodarczej
b) kształtowanie informacji o działalności jednostki prowadzącej kierunek studiów (informatory, katalogi, strony internetowe) ZAŁĄCZNIK: SYLWETKA ABSOLWENTA

Absolwent kierunku informatyka i ekonometria:

- posiada ogólną wiedzę w zakresie ekonomii i zarządzania,
- potrafi analizować problemy ekonomiczne i poszukiwać dróg ich rozwiązania zarówno w pracy indywidualnej jak zespołowej,
- posiada pogłębioną wiedzę w zakresie ilościowych metod badań oraz optymalizacji procesów gospodarczych, wiedzę wzbogaconą doświadczeniem uzyskanym w praktycznych zastosowaniach metod badań i optymalizacji
- posiada pogłębioną wiedzę w zakresie informatyki, zwłaszcza wykorzystywanej do optymalizacji i zarządzania jednostkami gospodarczymi, zespołami ludzkimi tudzież do konstruowania systemów informatycznych i zarządzania nimi
- posiada głęboką wiedzę w zakresie wybranej specjalności studiów i łatwość adaptacji wiedzy do potrzeb różnych jednostek gospodarczych,
- posiada znajomość co najmniej jednego języka obcego; swobodnie posługuje się terminologią w zakresie informatyki i ekonometrii,
- uzyskał umiejętności niezbędne do wykonywania zawodu ekonomisty w szeroko pojętej działalności gospodarczej, w instytucjach publicznych i samorządowych lub podjęcia pracy w jednostkach badawczych,
- jest otwarty na zmiany, wyposażony w umiejętności dostosowania się do zmieniającego się otoczenia gospodarczego, w tym rynku pracy,
- posiada świadomość odpowiedzialności etycznej i społecznej związanej z wykonywaniem szeroko rozumianego zawodu ekonomisty.